Sociale kwaliteit in wonen en samenleven op hoogte en in de breedte

In Apeldoorn en Deventer willen we dit jaar de schijnwerpers zetten op de sociale kwaliteit van het
samenwonen in relatie tot de druk op de woningbouw en de daarbij horende verdichting (dus hoger
en compacter bouwen) onder de noemer “Vriendelijke Verstedelijking”.

In onze steden staan we voor de opgave om hoger en compacter te bouwen, dan we ooit gedaan
hebben, maar dat kunnen bij ons geen wolkenkrabbers zijn. In onze regio, waar nog weinig
hoogbouw is, gaan we niet veel hoger dan 11/12 verdiepingen. Daarnaast hebben we ook nog een
keuze om uit te breiden. Maar ook dat is niet ongelimiteerd en extra eengezinswoningen zitten we
ook niet op te wachten. Bovendien willen we graag ons zeer gewaardeerde landschap behouden.
Naast hoogbouw willen we ook de sociale kwaliteit van woningbouw in uitbreidingsgebieden
belichten.

Bij een nieuwe generatie hoogbouw zou sociale kwaliteit een harde eis moeten zijn. Sociale kwaliteit
zou meetbaar en toetsbaar gemaakt moeten worden. Woontorens zijn technisch correct, efficiënt en
financieel sluitend, maar sociaal te dun. De route van voordeur naar straat is teruggebracht tot een
logistiek systeem. Ontmoeting is toeval. Samen met Harmen van der Wal (bureau Krill) schreef Bram
van Ooijen een ontwerpgids sociale kwaliteit. Het moet ontwikkelaars, architecten en gemeenten
helpen om hoogbouw anders te benaderen, niet als stapeling van appartementen maar als een
verticale buurt. De sociale kwaliteit zit niet in een voorziening, maar in de structuur van een gebouw,
de routing, de overgangszones, de schaalniveaus en het eigenaarschap. De ontsluitingsruimte van een
woongebouw is net zo goed woonomgeving als het woonstraatje buiten.

Dus we willen een goed gesprek over twee vragen:

1. Hoe maken we verantwoorde, vriendelijke hoogbouw met voldoende sociale kwaliteit?
2. Hoe willen/kunnen we nog uitbreiden op een vriendelijke manier?